FRAGILE. HANDLE WITH CARE

Fragile. Breekbaarheid is de aangeboren constellatie van de dingen die hun grenzen afbakenen. Het maakt hen uniek, onherhaalbaar en mooi. Tegelijkertijd schuilt er in die breekbaarheid een broze, zwakke en zelfs gevaarlijke kant. Het is een complexe toestand die behaaglijk en uitdagend balanceert op het scherp van de snede, wetende dat het pijn kan doen. Het fascineert ons. We zoeken het. We koesteren het met dezelfde ijver als waarmee we het met de voeten treden. Het vervat in zich het evenwicht en de magische harmonie van onze drang naar eeuwigheid en bevat alles dat ons eindig maakt.
Handle with care. Behandel met zorg. Niet aanraken. Gebruik handschoenen. Neem de nodige voorzorgsmaatregelen. Bewaren bij een constante temperatuur van 22 ° C. Beveiligingsprotocollen die nodig zijn voor het breekbare. Standaarduitdrukkingen voor het behoud van het meest waardevolle en mooiste dat door de mens kan worden vervaardigd. De kunst. Diezelfde uitdrukkingen worden gebruikt om strategieën van bemiddeling en actie in een conflict tussen twee partijen te bepalen, voor een onopgelost probleem of voor de manipulatie van ontvlambare materialen of potentieel explosieve objecten.
Fragiliteit en hoe we ermee omgaan, gaat op een grillige manier samen met de mechanismen van vernietiging. Kunst en cultuur bewegen zich binnen deze communicerende vaten. Notre-Dame. Een eeuwenoud icoon van de westerse cultuur dat in zijn oorsprong gekoesterd werd, vliegt in de as door een kleine vonk als gevolg van restauratiewerken op het dak. Slechts één vonk. Een vonk die de kern van een explosief aansteekt, bewust geplaatst om een duizend jaar oude stad als Palmyra op te blazen. Bomaanslagen in het park van El Retiro tijdens de Spaanse Burgeroorlog die leidden tot de evacuatie van de grootste kunsttempel in Spanje. De dozen vol onschatbare kunstwerken van het Prado, symbool van de broosheid van een cultuur, die een lange reis moest ondernemen, zoals een oorlogsvluchteling, op zoek naar een waardig en beter leven. Ondertussen gingen andere werken op in as, verbrand door redeloosheid.

Op deze lange, fijne lijn situeert zich, als een koorddanser, het werk van Juanan Soria. Een ruimte waarin de levensloop van een kunstwerk vervat zit, hoe het de tand des tijds doorstaat en vooral hoe het door de mens in zijn evolutie is behandeld, en zo betekenis geeft aan het kalme en reflecterende werk dat Soria aan ons voorstelt. De kunstenaar neemt ons mee op een visuele reis door verschillende sequenties van een video-animatie die zich afspeelt tussen twee antipoden: het extreme behoud van het kunstwerk aan de ene kant en de vernietiging ervan aan de andere, met als leidraad de breekbaarheid. Een tocht waarbij de manoeuvreerruimte zo beperkt, smal en uitdagend is, zoals twee porseleinen tollen op het touw van de koorddanser. Antoniemen worden synoniem en komen altijd samen. Je kunt de ene niet begrijpen zonder de andere. Een heen-en-weerspel met als enige regel: Fragile. Handle with care.